بالا
صفحه اصلی > یادداشت و مقالات > با حیوانات مهربان باشیم (۳)

با حیوانات مهربان باشیم (۳)

با حیوانات مهربان باشیم (۳)

توجه به احساس حیوانات و منع از آزار روانی آنها

در اسلام نه تنها از آزار جسمی حیوانات نهی شده است، بلکه نسبت به احساس و بعد روحی حیوانات نیز توجه ویژه شده است و از مجموع روایات در می یابیم که هر گونه آزار و صدمه ی روحی به حیوانات جایز نیست.

جانداران بخشی از محیط اطراف ما می باشند. آنها دارای روح و احساس بوده و از نظر احساسی و روحی نیز حقوقی بر ما دارند که باید به آنها توجه کنیم.

بعد مادی مربوط به خوراک و مسکن و بهداشت آنهاست که در دین اسلام بیان شده و خودداری از آزار آنها را در بر می گیرد.

بعد معنوی حقوق حیوانات مربوط به احساس آنهاست که در اسلام، پیش از آن که بشر وجود این احساس را باور داشته باشد، به آن توجه جدی شده است.

این احساس گاه به دلیل اهمیت حس اُنس نسبت به انسان مورد توجه قرار گرفته (طوسی، همان، ج۹، ص ۸۱، حدیث ۳۴۵) و منع از ذبح حیوانی که توسط شخص پرورش یافته و با او انس دارد (طوسی، همان، ج۹، ص ۸۳، حدیث۳۵۲) و گاه به دلیل رعایت حس آنها نسبت به هم نوعشان می باشد. این سفارشات در احساس مادر و فرزند نسبت به هم در میان حیوانات دیده می شود.

  • امامان شیعه قرن ها پیش، جدائی افکندن میان مادر و فرزند در جانوران را نهی کرده اند. (نهج البلاغه، نامه ۲۵)
  • ممانعت از ذبح حیوان در جایی که جانوری دیگر می بیند، (کلینی، همان، ج۶، ص۲۳۰، حدیث۷)
  • ممانعت از ذبح حیوان شب هنگام (کلینی، همان، ج۶، ص ۲۳۶، حدیث ۳) و قبل از ظهر جمعه (همان، حدیث۱)

خداوند متعال در سوره انعام آیه ۳۸ می فرماید:
“و هیچ جنبنده ‏اى در زمین و هیچ پرنده ‏اى که با دو بال خود پرواز مى ‏کند، نیست مگر اینکه آنها هم اُمّت هایى چون شمایند.”
این آیه به خوبی بیان می کند که حیوانات نیز مانند انسانها، از احساس برخوردار هستند.

سید مهدی طباطبایی

پیغام شما